X
تبلیغات
مباحث حقوقی - فسخ نكاح، طلاق و پرداخت مهريه

فسخ نكاح، طلاق و پرداخت مهريه


  عبدالله سمامي



    قانون مدني از ماده ۱۱۲۱ الي ۱۱۳۲ به فسخ نكاح تخصيص داده شده است و عيوب مرد و زن كه حق فسخ نكاح براي طرفين ايجاد مي كند، كاملاً عنوان شده است. اما موضوعي كه بسيار اهميت دارد «تكليف مهريه» در فسخ نكاح و افتراق آن با طلاق است. مثلاً: مردي با زني ازدواج مي كند بعد متوجه عدم بكارت زوجه مي شود، يا مورد ديگر، مردي در زمان ازدواج زوجه اي را انتخاب مي كند كه سالم بوده ولي بعد از ازدواج متوجه جنون وي مي شود حال چه قبل از ازدواج هم مجنون بوده و از وي مخفي كرده باشند و يا بعد از عقد مجنون شده باشد- چه به صورت ادواري و چه به صورت دائمي- و مثال هاي بسيار از اين تعداد... اما بسياري از مردم فكر مي كنند كه اگر در موارد اشاره شده در قانون مدني تقاضاي فسخ عقد نكاح را بدهند از پرداخت مهريه معاف مي شوند. در صورتي كه قانون بر خلاف اين عقيده است. ماده ۱۱۰۱ قانون مدني اشعار مي دارد: «هرگاه عقد نكاح قبل از نزديكي به جهتي فسخ شود زن حق مهريه ندارد، مگر در صورتي كه موجب فسخ عنن باشد كه در اين صورت با وجود فسخ نكاح، زن مستحق نصف مهر است.» در اين ماده اعلام شده كه اگر زن باكره باشد در صورت فسخ، مهريه به وي تعلق نمي گيرد مگر اينكه مرد بيماري عنن (ناتواني جنسي) داشته باشد كه در اين صورت نصف مهريه به وي تعلق مي گيرد. حال اگر زن باكره نباشد هرگونه موارد فسخ اگر شامل زوج شود، باز هم مي بايست مهريه زوجه را پرداخت كند. زوجه نيز اگر مطرح كننده دعوي فسخ عقد باشد با توجه به بيماري هاي مندرج در قانون مدني در صورتي كه باكره نباشد مي تواند تمام مهريه خود را نيز همراه فسخ نكاح دريافت كند. تنها فرقي كه فسخ نكاح با طلاق دارد اينكه اگر زوجه در زمان باكره بودن تقاضاي طلاق دهد يا زوج در زمان باكرگي زوجه را مطلقه كند مي بايست نصف مهريه پرداخت شود اما در فسخ نكاح اگر زوجه باكره باشد مهريه اي به وي تعلق نمي گيرد. اما در صورت عدم بكارت زوجه چه در طلاق و چه در فسخ نكاح هيچ تفاوتي در پرداخت مهريه نيست و تمام مهريه مي بايست پرداخت شود. چون بسياري از افراد به اين تصور كه چون موارد فسخ نكاح در زوجه آشكار شده قادر هستند كه از فسخ نكاح استفاده نمايند و از پرداخت مهريه به زوجه رهايي يابند. در صورتي كه فقط باكره بودن زوجه است كه موجبات رهايي از پرداخت مهريه را در فسخ نكاح فراهم مي كند، اما اگر زوجه باكره نباشد حال اگر مجنون باشد يا بيماري هاي ديگري از قبيل قرن، جذام، برص، افضاء، زمين گيري و نابينايي از هر دو چشم داشته باشد مرد اگر بخواهد نكاح را فسخ كند (با دارا بودن شرايط) مي بايست تمام مهريه همسرش را پرداخت نمايد. ابتدا به نظر مي رسد بهتر است در صورت (عدم بكارت زوجه) زوج هميشه مطابق ماده ۱۱۳۳ قانون مدني از خواسته طلاق استفاده كند تا از فسخ نكاح و در اين باب ديگر نياز نيست كه به بيماري هاي فوق الاشعار در دادگاه اشاره نمايد، يا اقدام به اثبات تدليس در دادگاه كند و دليل ارائه دهد. چون در هر دو حالت مي بايست تمام مهريه را پرداخت كند، اين موضوع از مفهوم مخالف ماده ۱۱۰۱ برداشت مي شود. اما به اين راحتي ها هم نيست اين فقط در باب (مهريه) است. اگر زوجه بخواهد عقد نكاح را فسخ كند در صورت بكارت زوج هيچ مهريه اي پرداخت نمي كند و در صورت عدم بكارت زوج تمام مهريه را پرداخت مي كند اما در خصوص طلاق اگر زوج بخواهد زوجه را مطلقه نمايد در صورت بكارت نصف مهريه و در صورت عدم بكارت ۱- تمام مهريه ۲- اجرت المثل ايام زندگي ۳- در صورت دارا بودن شرايط، نصف دارايي ۴- نفقه معوقه و دوران عده را نيز بايد همراه مهريه بدهد

+ نوشته شده توسط حیدر منصوری در جمعه بیست و ششم فروردین 1390 و ساعت 23:30 |


Powered By
BLOGFA.COM